Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Σχετικά με την ανοιχτή επιστολή για το νομοσχέδιο για την ταυτότητα του φύλου, που απευθύνθηκε προς τον πρόεδρο της δημοκρατίας από ακτιβιστές και επιστήμονες.

Το νομοσχέδιο για την ταυτότητα φύλου

Εχτές πέρασε το νομοσχέδιο για την αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, που σημαίνει οτι -επιτέλους- οι τρανς άντρες και γυναίκες μπορούμε να αλλάζουμε το όνομα και τις ενδείξεις του φύλου στα χαρτιά μας, χωρίς την εξευτελιστική και απάνθρωπη προϋπόθεση της αφαίρεσης των γεννητικών οργάνων (και επομένως, της οριστικής και αμετάκλητης στείρωσής) μας που ίσχυε μέχρι τώρα. Επρόκειτο για μια απαράδεκτη τακτική στην οποία είχε αναφερθεί -καιρό τώρα- ακόμη και ο θεσμός του Ευρωπαίου Επίτροπου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, επισημαίνοντας οτι παρόμοιες προϋποθέσεις, που υπήρχαν και εξακολουθούν να υπάρχουν και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, συνιστούν, ουσιαστικά, μια γενοκτονία των τρανς ανθρώπων.

Το νομοσχέδιο δεν είναι τέλειο, αλλά τα προβλήματά του έχουν αναφερθεί και θα συνεχίσουν να αναφέρονται από άλλους, πχ από το σωματείο των τρανς ανθρώπων, τον ΣΥΔ. Προσωπικά, δεν με αντιπροσωπεύει η έκφραση "ταυτότητα φύλου", την οποία θεωρώ μια ξενόφερτη έννοια, που δεν έχει αντίκρυσμα στην Ελληνική πραγματικότητα.  Σημειώνω όμως οτι αυτή είναι η προσωπική μου άποψη και δεν έχει καμμιά σχέση με αυτήν του ΣΥΔ, του οποίου υπήρξα ιδρυτικό μέλος. Η αλήθεια είναι οτι τα τελευταία δώδεκα χρόνια ζω στο Ηνωμένο Βασίλειο και πάνε τόσα χρόνια που έχω να πληρώσω τη συνδρομή μου στο σωματείο, που, σύμφωνα με το καταστατικό του, δεν είμαι πια μέλος. Λυπάμαι γι' αυτό- θα ήθελα πολύ να μπορούσα να πω οτι συνέτεινα κι εγώ σ' αυτήν την επιτυχία του ΣΥΔ (και δεν πρέπει να υπάρχει καμμία αμφιβολία οτι αυτό το νομοσχέδιο δεν θα είχε ψηφιστεί χωρίς τις προσπάθειες και συνεχείς εκκλήσεις του ΣΥΔ προς κάθε πολιτική κατεύθυνση). Δυστυχώς, δεν μπορώ να πω κάτι τέτοιο.

Αυτό που ήθελα να συζητήσω όμως εδώ, δεν είναι τα καθέκαστα του νομοσχέδιου, αλλά η είδηση της ανοιχτής διαδικτυακής επιστολής που απηύθηναν στον πρόεδρο της δημοκρατίας, και υπογράφουν, "μεταξύ άλλων ... επιστήμονες και ακτιβιστές στην Ελλάδα και το εξωτερικό", σύμφωνα με την Καθημερινή [σύνδεσμός: http://www.kathimerini.gr/929885/article/epikairothta/ellada/sygkentrwsh-ypografwn-apo-episthmones-kai-aktivistes-kata-toy-nomosxedioy-gia-thn-taytothta-fyloy].

Ακολουθώντας τους σύνδεσμους που συνοδεύουν το άρθρο της Καθημερινής, βρήκα και διάβασα την επιστολή αυτή, που είναι γραμμένη στα Ελληνικά. Με λίγα λόγια, η επιστολή υποστηρίζει οτι η ψήφιση του νομοσχέδιου για την ταυτότητα του φύλου θα έχει αποτέλεσμα να καταπατηθούν τα δικαιώματα των μη τρανς γυναικών στην Ελλάδα. Σύμφωνα με την επιστολή, αυτό θα συμβεί επειδή απ' τη στιγμή που άντρες θα αναγνωρίζονται ως γυναίκες, σε όλα όμοιες ενώπιον του νόμου με τις πραγματικές γυναίκες, ετούτες δεν θα έχουν πια αποκλειστικά δικαιώματα.

Οι περισσότερες υπογράφουσες την επιστολή δεν είναι Ελληνίδες γυναίκες.

Μαζί με το κείμενο της επιστολής, ένα δεύτερο αρχείο αναφέρει τα ονόματα, τις ασχολίες και τις χώρες κατοικίας των ανθρώπων που την υπέγραψαν. Παραθέτω λοιπόν τους αριθμούς των υπογραφόντων από κάθε χώρα (δική μου καταμέτρηση):

Argentina
1
Australia
11
Austria
2
Belgium
1
Brazil
2
Canada
11
France
5
Germany
5
Greece
6
Ireland
6
Japan
1
Korea
1
Mexico
1
New Zealand
1
Norway
2
Poland
1
Portugal
1
Russian Federation
3
Singapore
1
South Africa
2
Spain
4
Sweden
2
UK
83
Ukraine
3
US
76
N/A
2

   
Total
234


Η καταμέτρηση δεν είναι απόλυτα ακριβής - για παράδειγμα υπάρχουν κάποιοι υπογράφοντες και υπογράφουσες με Ελληνικά ονόματα που δηλώνουν οτι κατοικούν σε χώρες άλλες από την Ελλάδα.

Φαίνεται όμως πέρα από κάθε αμφιβολία οτι οι υπογράφουσες και υπογράφοντες είναι κατά κύριο λόγο από την "Αγγλόσφαιρα", από Αγγλόφωνες χώρες δηλαδή, με πρώτο το Ηνωμένο Βασίλειο και δεύτερες τις ΗΠΑ. Η διαφορά δε ανάμεσα στα νούμερα των υπογραφόντων από τις χώρες της Αγγλόσφαιρας και την Ελλάδα είναι χαρακτηριστική. Οι υπογράφουσες κι υπογράφοντες από το ΗΒ ή τις ΗΠΑ, είναι υπερ-δεκαπλάσιες από ό,τι εκείνες από την Ελλάδα.

Παρατηρήστε επίσης τα ονόματα των έξι υπογραφόντων που δηλώνουν όντως οτι κατοικούν στην Ελλάδα (ή κατάγονται από αυτήν):

Antonis Maounis
Nikolaos Giannacopoulos
Tina Lendari
Constantin Zinis
George Margaronis
Johnny Pavlatos

Με μία εξαίρεση, είναι όλοι άντρες.

Με άλλα λόγια, μια επιστολή που -υποτίθεται- γράφτηκε για να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των Ελληνίδων γυναικών, υπογράφεται κυρίως από άντρες, που δεν ζουν στην Ελλάδα.

Το θέμα της επιστολής δεν αφορά την Ελληνική πραγματικότητα

Διαβάζοντας την επιστολή, μου είναι ξεκάθαρο οτι αφορά σε έναν "διάλογο" (με εισαγωγικά γιατί πιο πολύ περί υβρεολόγιου πρόκειται, εκατέρωθεν) που αφορά την θεωρία του φύλου όπως έχει διαμορφωθεί από Αγγλόφωνους, σε Αγγλόφωνες χώρες. Πρόκειται για έναν "διάλογο" που δεν έχει λόγο ύπαρξης στην Ελλάδα, όπου οι συνθήκες, τόσο για τα τρανς άτομα, όσο και για τις μη-τρανς γυναίκες είναι αρκετά διαφορετικές απ' ό,τι στην Αγγλόσφαιρα.

Αναστολείς εφηβείας ή οιστρογόνα και πορνεία στα δεκατρία;

Για παράδειγμα. Η επιστολή αναφέρει την θεραπεία με αναστολείς της εφηβείας που παρέχεται σε προ-έφηβους, συγκεκριμμένα με το φάρμακο με την ονομασία Lupron.  Απ' όσο ξέρω, κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει ακόμη στην Ελλάδα, όπου, αντίθετα, ιστορικά, 13χρονα και 14χρονα τρανς κορίτσια, έπαιρναν θηλυκές ορμόνες για να αλλάξουν κατευθείαν το φαινότυπό τους- και όχι για να αναστείλουν την εφηβεία τους. Αυτές τις ορμόνες τις έβρισκαν όταν έβγαιναν -σ' αυτές τις ηλικίες- στο πεζοδρόμιο και μπορούσαν να τις προμηθευτούν επειδή οι φαρμακοποιοί δεν ζητούσαν συνταγή γι' αυτές. Αυτό, παραδοσιακά- πρόσφατα τα πράγματα ίσως έχουν αλλάξει (αλλά πάλι, ίσως και όχι). Στις ΗΠΑ και στο ΗΒ κάτι τέτοιο είναι βέβαια ανήκουστο. Φάρμακα χωρίς συνταγή και μάλιστα ορμόνες, απλά δεν πωλούνται.

Η προσωπική μου πάλι άποψη είναι οτι η παροχή ορμονών ή αναστολέων εφηβείας σε παιδιά θα έπρεπε να είναι η εξαίρεση κι όχι ο κανόνας. Αλλά σε κάθε περίπτωση, είναι χειρότερο να παιρνουνε ορμόνες του αντίθετου φύλου δεκατριάχρονα για να βγούνε στο πεζοδρόμιο, παρά να τους δίνονται αναστολείς εφηβείας από γιατρούς με ιατρικό έλεγχο και ψυχιατρική υποστήριξη. Ιδανικά, τρανς κορίτσια και γυναίκες δεν θα κατέληγαν πια στο πεζοδρόμιο. Γι' αυτό όμως, θα χρειαζόταν να έχουν κάποιο μέλλον άλλο από την σεξουαλική εργασία, κάποιο πρότυπο, ή παράδειγμα για το πώς αλλάζει ένα αγόρι φύλο, άλλο από τις γυναίκες που ασκούν τη σεξουαλική εργασία. Η ανοιχτή επιστολή των "επιστημόνων και ακτιβιστών" δεν αναφέρει πώς θα γίνει αυτό, πολύ πιθανόν επειδή οι υπογράφουσες αγνοούν οτι παιδιά προεφηβικής ηλικίας καταλήγουν στο πεζοδρόμιο επειδή δεν έχουν πού αλλού να πάνε (πιθανόν επίσης επειδή δεν τις νοιάζει. Αυτά τα παιδιά θα μεγαλώσουν και θα γίνουν τρανς γυναίκες και γι' αυτές δεν δείχνει να ενδιαφέρεται και πολύ το κείμενο της επιστολής. Μόνο για όσο είναι παιδιά ανησυχεί γι' αυτές).

Η παιδεία και η απασχόληση στην Ελλάδα ή το ΗΒ και της ΗΠΑ είναι η μέρα με τη νύχα.

Ας δούμε ένα άλλο παράδειγμα. Αναφέρεται στο κείμενο οτι "οι γυναίκες και τα κορίτσια χάνουν υποτροφίες που προορίζονται γιαυτές, όπως και πανεπιστημιακές ή εργασιακές ποσοστώσεις γιατί άντρες που αυτοπροσδιορίζονται ως γυναίκες είναι πλέον νόμιμοι υποψήφιοι για θέσεις γυναικών".
Κι αυτό όμως, είναι ένα πρόβλημα που έχει παρατηρηθεί και αναλυθεί κυρίως -μάλλον, αποκλειστικά- στην Αγγλόσφαιρα.

Κατ' αρχήν, είναι παράξενο να αναφέρεται κανείς σε διακρίσεις στην απασχόληση και καπηλεία ποσοστώσεων προς όφελος των τρανς γυναικών στην Ελλάδα, όπου σχεδόν η μία στις δύο νέες είναι άνεργη και χωρίς προοπτική απασχόλησης στο άμεσο μέλλον. Με την ανεργία γύρω στο 20% για το γενικό πληθυσμό, 40% για τους νέους, ο κίνδυνος οι -απειροελάχιστες- τρανς γυναίκες να παίρνουν θέσεις εργασίας που θα έπρεπε να πάνε σε μη τρανς γυναίκες, είναι μάλλον θεωρητικός. Στην θεωρία, αν οι μη τρανς γυναίκες είχανε δουλειές, οι τρανς θα μπορούσαν να τους τις κλέψουνε. Στην πράξη, ούτε τρανς, ούτε μη τρανς γυναίκες έχουνε δουλειές.

Γενικά, το να μιλάει κανείς για θέσεις εργασίας που θα έπρεπε να πάνε σε μη-τρανς γυναίκες και πηγαίνουνε σε τρανς, στην Ελλάδα, είναι ένα μάλλον κακόγουστο αστείο. Μπορεί όντως το ΗΒ, οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, ή η Αυστραλία, να είναι ουτοπικοί παράδεισοι όπου οι τρανς γυναίκες είναι περιζήτητες επαγγελματίες με λαμπρές καριέρες σε ακριβοπληρωμένα επαγγέλματα. Στην Ελλάδα όμως, παραμένουν μια κατατρεγμένη μειονότητα που υφίσταται ανεξέλεγκτες διακρίσεις στην εύρεση εργασίας (και στέγης, και οτιδήποτε) και η μόνη ευκαιρία που έχουν οι περισσότερες να εξασφαλίσουν τα προς το ζειν, είναι η πορνεία.

Όσο για τις υποτροφίες και τις πανεπιστημιακές ποσοστώσεις, υπάρχει μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στο σύστημα της παιδείας στην Ελλάδα και στο ΗΒ και τις ΗΠΑ, συγκεκριμμένα οτι στην Ελλάδα η ανώτερη παιδεία είναι δωρεάν. Στο ΗΒ και στις ΗΠΑ, αντίθετα, κοστίζει και μάλιστα πολύ. Στις ΗΠΑ, για να πάει κάποιο παιδί από μια μεσαίου εισοδήματος οικογένεια σε ένα καλό πανεπιστήμιο, πρέπει να φορτωθεί με χρέος έως και εκατοντάδων χιλιάδων δολλαρίων. Στο ΗΒ, τα δίδακτρα ξεκινάνε από τις τρεις χιλιάδες λίρες -το χρόνο!- και ανεβαίνουν. Αν θέλει κανείς να σπουδάσει για το πτυχίο του σ' ένα από τα καλά Βρετανικά πανεπιστήμια, πρέπει να μπορεί να πληρώνει από εννιά χιλιάδες λίρες και πάνω -το χρόνο, πάντα. Απ' αυτήν την άποψη, οι υποτροφίες είναι πραγματικά σημαντικές και ο μόνος τρόπος για τις κοπέλες από φτωχές ή λιγότερο ευκατάστατες οικογένειες να πάνε σε μια καλή σχολή. Στην Ελλάδα όμως, τα πανεπιστήμια είναι δημόσια, τα δίδακτρα είναι δωρεάν και υποτροφίες δεν δίνονται γιατί δεν χρειάζονται. Αυτό πιθανόν να το αγνοούν οι "επιστήμονες και ακτιβιστές" που  υπογράφουν την επιστολή.

Ακόμη, η είσοδος στο πανεπιστήμιο στην Αγγλία και τις ΗΠΑ δεν γίνεται μ' εξετάσεις. Στην Ελλάδα, όπως ξέρουμε, δίνει κανείς όπου ελπίζει οτι θα μπει και σπουδάζει όπου τον πάρουνε. Αφ' ενός αυτό σημαίνει οτι υπάρχουν λιγότερες ευκαιρίες για μια σχολή να εφαρμόσει διακρίσεις ενάντια σε γυναίκες φοιτήτριες, αφ' ετέρου οτι οι σχολές δεν είναι χωρισμένες τόσο αυστηρά σε "αντρικές" και "γυναικείες". Και άντρες θα μπουν σε σχολές βρεφονηπειοκόμων και γυναίκες σε σχολές μηχανικών. Αυτό μάλλον δεν το χωράει ο νους των υπογραφουσών και υπογραφόντων, που έχουν συνηθίσει σε κοινωνίες με πολύ πιο αυστηρά καθορισμένες και άκαμπτες κοινωνικές τάξεις. Ίσως θα έπρεπε να κοιτάξουν πρώτα να ισιώσουν τα στραβά των δικών τους κοινωνιών, πριν ασχοληθούν με τα δικά μας, που δεν είναι ακριβώς τα ίδια και δεν βλέπω να τα ξέρουν και τόσο καλά.

Αυτά είναι δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα όπου η επιστολή αντηχεί παράφωνα, αλλά μπορεί κανείς να βρει και πολλά άλλα (και δεν αναφέρομαι στον παρανοϊκό και συχνά χυδαίο τόνο της). Πολλά από τα φαινόμενα που αναφέρονται σε αυτήν είναι όντως ανησυχητικά και είναι λογικό να απασχολούν ακτιβίστριες και ακαδημαϊκούς που ασχολούνται με τα δικαιώματα των γυναικών. Πλην όμως, αυτά τα ίδια ζητήματα δεν αφορούν την Ελληνική πραγματικότητα και δεν συνδέονται με το ψηφισμένο νομοσχέδιο για την ταυτότητα του φύλου παρά σε θεωρητικό μόνο επίπεδο: αν ήμασταν Αμερική, ή Αγγλία, τότε το νομοσχέδιο μπορεί να είχε αρνητικές επιπτώσεις στα δικαιώματα των μη τρανς γυναικών. Αλλά, δεν είμαστε.

Κλείνοντας.

Το αποτέλεσμα είναι οτι είναι λίγο δύσκολο να καταλάβει κανείς πώς αυτή η επιστολή, που υποτίθεται οτι πρέπει να λάβει η Ελληνική κυβέρνηση υπόψη της, αφορά τα Ελληνικά πράγματα. Πρόκειται για μια επιστολή που έχει γραφτεί από ανθρώπους που κατά κύριο λόγο δεν είναι Έλληνες, ούτε έχουν σχέση με την Ελληνική πραγματικότητα και παρ' όλ' αυτά απαιτούν να ακουστεί η άποψή τους για ένα νομοσχέδιο που αφορά τις Ελληνίδες τρανς γυναίκες και τους Έλληνες τρανς άντρες.

Όπως είπα και στην αρχή της ανάρτησης, το νομοσχέδιο αυτό -με τις ατέλειές του- είναι πρώτα απ' όλα, ένα νομοσχέδιο που καταργεί την υποχρεωτική στείρωση των τρανς ανθρώπων ως προϋπόθεση για την αλλαγή του φύλου που αναγράφεται στα χαρτιά μας. Καμμία συζήτηση που ξεκίνησε σε κάποιο Αγγλόφωνο πανεπιστήμιο, ανάμεσα σε Αγγλόφωνους διαννοούμενους και θεωρητικούς του φύλου, με βάση δεδομένα για τις κοινωνίες της Αγγλόσφαιρας, δεν μπορεί να θεωρηθεί πιο σημαντική από αυτήν την εξέλιξη.

(A Suivre)

Κυριακή, 10 Ιουλίου 2016

Τους ξερ'ς τους Μπουρζχουρτου;


Tengger Cavalry - Galloping Steeds (万马奔腾) | Mongolian Folk Metal from China



Κάτι ανάμεσα σε Χουν Χουρ Του και Μπούρζουμ.





(A Suivre)

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2016

To γράφημα να σου γίνει μάθημα (2)


The Guardian: EU referendum: full results and analysis

Τις μέρες τούτες πούρχονται, πολλές χαζαμάρες θ' ακουστούνε σχετικά με το Μπρέκζιτ. Θα πούνε για παράδειγμα -τί λέω; Λένε ήδη- οτι το αποτέλεσμα δείχνει τη δυσαρέσκεια της εργατικής τάξης που τόσα χρόνια την έχουνε όλοι χεσμένη, Τόρις κι Εργατικοί.

Να μην τους πιστέψεις! Λένε ό,τι νάναι. Κοίτα καλύτερα το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος: 51,9% έναντι 48,1%. Μισό-μισό, ουσιαστικά, λιγότερο από δύο εκατοστιαίες από το απόλυτο φίφτυ-φίφτυ.

Τί μας λέει αυτό; Οτι αν πάρεις έναν τυχαίο Βρετανό ψηφοφόρο του δημοψηφίσματος και στρίψεις ένα κέρμα, θα προβλέψεις την ψήφο του με σχεδόν απόλυτη ακρίβεια.  Κανένα άλλο μέτρο, κανένα άλλο κριτήριο, δεν θα σου δώσει περισσότερη πληροφορία.

Ναι, κοινωνικοί και οικονομικοί παράγοντες έχουνε κάποια ικανότητα πρόβλεψης.  Δες τα τυπικά όμορφα γραφήματα του Guardian, που δείχνουνε τις τάσεις ανα επικράτεια κι ανάλογα με το μορφωτικό επίπεδο, την ηλικία, το εισόδημα κλπ.

Κάθε ένα όμως από αυτά τα γραφήματα κυριαρχείται από την τάση του 50/50, ιδίως αν αφήσεις απ' έξω τα ακραία στοιχεία. Ούτε βλέπεις από τα γραφήματα πόσο επηρέασε κάθε παράγοντας την τάση ψήφου έτσι ή αλλοιώς. Δηλαδή, βλέπεις οτι επικράτειες όπου πάνω από το 35% έχει πτυχίο ανώτερης εκπαίδευσης είχαν την τάση να ψηφίσουν remain, αλλά δεν φαίνεται τί ποσοστό από τους κατοίκους τους ψήφισε leave, ούτε τί ποσοστό από αυτό το 35% και πάνω ψήφισε όντως remain. Εμ, αν έχεις 45% κατοίκους με πτυχίο ανώτερης εκπαίδευσης και το 55% είναι απτυχίωτοι, αλλά ψηφίσανε όλοι remain, τί μάθαμε; Οτι τα όμορφα γραφήματα είναι φάτε μάτια ψάρια, αυτό μάθαμε.

Τίποτα- ξεχάστε τη την επιστήμη δεδομένων, data science και δεν συμμαζεύεται.  Καμμιά τακτική πρόβλεψης που γνωρίζουμε δεν θα μπορούσε να διακρίνει το αποτέλεσμα. Τέτοια σχεδόν ισοπαλία ούτε στο μουντιάλ, όταν κρίνεται το παιχνίδι στο τελευταίο λεπτό με πέναλντι και γκολ με σπόντα από χέρι. Τέτοια αποτελέσματα δεν προβλέπονται- και δεν διορθώνονται.

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δεν ήταν η φωνή του λαού, ο θρίαμβος της δημοκρατίας. Ήταν η αποθέωση του τζόγου. Το Ηνωμένο Βασίλειο έπαιξε το παρόν του και το μέλλον του στα ζάρια- κι έχασε.


(A Suivre)

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016

Μπρέκζιτ (και όχι Μπρέγκζιτ, Μπρέξιτ, Μπρέγκζιντ κλπ)

Την έχω ξαναπεί την ιστορία; Πιθανόν. Ήτανε τη νύχτα των εκλογών του 2004, τότε που βγήκε η ΝΔ, με τον Καραμανλή τον Β'; Αυτές. Είχα βγει μια βόλτα βραδυνή προς το κέντρο. Περνώντας απ' το Σύνταγμα, οι ψηφοφόροι της ΝΔ πανηγυρίζανε μέσα στην πλατεία. Πήγα από τα Έβερεστ εκεί δίπλα να πάρω καμμιά τυρόπιτα και πέτυχα ένα τσουτσέκι, μισή πορδή ανθρώπου, να χοροπηδάει και να τσιρίζει σαν χυδαία μαριονέτα, βρίζοντας μια από τις υπαλλήλους, μια γυναίκα από κάποια χώρα του Ανατολικού μπλοκ που δούλευε πίσω από τον πάγκο. "Θα πάτε όλοι πίσω σπίτια σας τώρα" της έλεγε- και δώστου να τη βρίζει. Η γυναίκα προσπαθούσε να τον αγνοήσει και να κάνει τη δουλειά της χαμογελώντας καθυσηχαστικά. Μέσα στο μαγαζί είχε κόσμο πολύ, μια ουρά καμμιά πενηνταριά άτομα. Είχε και σεκουριτά που στεκότανε απαθής κοντά στην είσοδο κι έκανε την πάπια. Μπορεί και να γέλαγε από μέσα του. Όλα τα μικρόβια ενωμένα.

Εγώ γιατί δεν κουνήθηκα και δεν είπα τίποτα, θα ρωτήσεις; Άσε με τώρα εμένα. Μου έχω ράμματα για τη γούνα μου εγώ, εμένα.

Γράφω τώρα γιατί ξύπνησα προχτές με το μπρέκζιτ και θυμήθηκα αυτά. Θυμήθηκα το κύμα της μαλακίας και του έξω ιξένει (όπως λέμε, βρέχει;) που φουσκώνει κάθε φορά που βγαίνει μπροστά μια πλειοψηφία δεξιά, ξενοφοβική, εθνικιστική, μικρόπνοη και αναχρονιστική, όπως το ~4% που ψήφισε "Leave" (Φεύγα) στο δημοψίφισμα.

Αρχίσανε ήδη τα μεμονωμένα περιστατικά, στην Αγγλία. 


Εικόνα 1. Η τελευταία λέξη της μόδας μετά το Μπρέκζιτ.

Μια τότση δα πλειοψηφία, ένα 4% de rien du tout, ένα μυγόχεσμα πάνω στο γράφημα των αποτελεσμάτων, δίνει θάρρος στους αποκρετινωμένους εθνικισταράδες ν' αρχίσουνε να κουνιούνται και να χοροπηδάνε και να τσιρίζουνε και να βρίζουνε και ενίοτε και να βαράνε, και χειρότερα ίσως.

Ας γελάσουνε κι ας βρίσουνε όσο μπορούνε κι όσο προφταίνουνε, γιατί αυτό που έγινε, αυτό που συνέβη στο ΗΒ, δεν ήτανε καθόλου αστείο, μαγκιά, θρίαμβος. Η χώρα σήκωσε τα χέρια της κι έβγαλε τα μάτια της. Αυτό που καταφέρανε να κάνουνε, συρμένοι στον πάτο της ανθρώπινης κουταμάρας από λαϊκιστές κι αρχιλαμόγια, σαν τον Φαράζ και τον Μπόρις Τζόνσον, αυτό που κάνανε μόνοι τους στη χώρα τους, είναι ισοδύναμο με μαζική αυτοκτονία: οικονομική, πολιτιστική, αναπτυξιακή, ό,τι θες -ική.

Ήδη, η μεριά του Leave, όσοι από αυτούς είναι ακόμη στην εξουσία, δείχνουνε να διστάζουνε να κάνουνε την βουτιά στο άγνωστο. Ίσως συλλογίζονται την απόσταση ως τον πάτο.

Κανένα έλεος στην ανθρώπινη μαλακία! 

Άυτό που πρέπει να κάνει τώρα η Ευρώπη είναι να τους αναγκάσει, κανονικά και με το νόμο, να πηδήξουνε, θέλουνε δε θέλουνε. Όχι για να δείξει τα δόντια της (σιγά, τη γριά-φαφούτα), όχι για να τιμωρήσει τους καϋμένους τους βρέτανούς ηλίθιους, όχι για να κουνήσει το δάχτυλο στους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης, αλλά για να καταστήσει σαφείς, σαφέστατες, τις επιπτώσεις του Ευρωπαϊκού εθνικισμού. Αυτό είναι το υψηλό ιδανικό της ένωσης: μια εναλλακτική λύση στην αυτοκαταστροφική ασθένεια των εθνών της Ευρώπης. Αυτό ας υπερασπιστούνε οι χλιαροί, ανίκανοι ηγέτες της, επιτέλους, τώρα που έφτασε ο κόμπος στο χτένι και "the shit hit the fan". Εξάλλου, είναι και bad for business όλη αυτή η ανακατωσούρα. Ας ευθυγραμμιστούνε και μια φορά τα συμφέροντα του μπίζνες με αυτά των υπόλοιπων.

Κι όποιος νομίζει οτι είναι σκληρό αυτό που λέω, ας ανατρέξει στη ρητορική των κομμάτων, των αναλυτών, των δημοσιογράφων τε και του απλού κόσμου στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο έπαιζε ο φόβος του δικού μας Grexit. "Φύγετε απ' την Ευρώπη" λέγανε τότε στην Αγγλία.  Όπου στεκόμουνα κι όπου βρισκόμουνα, αυτήν την κουβέντα άκουγα. "Φύγετε". "Μα θα καταστραφούμε οικονομικά". "Δεν μας νοιάζει, φύγετε να ησυχάσουμε".

Ε, λοιπόν, σειρά της Αγγλίας. Ας φύγει να ησυχάσουμε. Στα τσακίδια και καλό ξεφόρτωμα. Πάρτε το έθνος σας, τις σημαίες σας και τη βασίλισσά σας και βάλτε τα στον κώλο σας.

Ναι, ναι. Γίνομαι κακιά. Nasty. Άμα περάσουνε καμμιά-δυο βδομάδες, θα μου περάσει, σίγουρα- αλλά αυτή τη στιγμή θέλω να τους δω να τρέχουν.

(A Suivre)

Σάββατο, 18 Ιουλίου 2015

Το γράφημα να σου γίνει μάθημα.

Δεν βάζω αρκετά συχνά γραφήματα σ' αυτό εδώ το μπλογκ. Τί να κάνουμε, προσπαθούμε.

Ορίστε ένα που αξίζει τον κόπο:

Τί είναι αυτό; Είναι από ένα άρθρο του Bloomberg Business για το κακό που έκανε στην οικονομία (την Ελληνική) το Ευρώ. Από το άρθρο:

If we take the Athens Stock Exchange as a proxy for the corporate sector, it's even harder to see the euro's benefits to Greece's companies. While there was a prolonged recovery in the market between 2003 and 2007, the main index never returned to its pre-euro record level of 6,355 and has since fallen to below 800.
 Δηλαδή;

Δηλαδή είδανε το σπάικ από τη φούσκα του 1999, επί Σημίτη και συμπεράνανε οτι ήταν η ακμή της Ελληνικής οικονομίας.

(A Suivre)

Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

Κοκορετζί, σ' έτ αν μο γκρεκ.

Το Ναι ή Όχι είναι μια μαϊμού: μια εθνικιστική μαϊμού. Η ερώτηση είναι -στην πραγματικότητα- αν θα σε κάνει να χρεοκωπήσεις ο Σόιμπλε ή ο Βαρουφάκης, αν θα σου καταστρέψει τα νιάτα ή τα γηρατειά ο Τσίπρας ή η Μέρκελ, αν αυτός που θα σου κάτσει στο σβέρκο και θα σου ρουφάει το αίμα με το καλαμάκι θα είναι Γερμανός ή Έλληνας.

Έχει καμμιά διαφορά; Ο Τσίπρας το γύρισε στην Εθνική Περηφάνεια γιατί αυτή είναι η μόνη πραγματική επιλογή που σου απομένει: αν θα είσαι θύμα του Έλληνα μπάσταρδου, ή του Γερμανού μπάσταρδου.

Ψηφίζουνε τα πρόβατα ποιόν χασάπη προτιμάνε να τα ξαντεριάσει; Ε, αύριο θα ψηφίσουνε.

Και μετά - κοκορέτσι.

(A Suivre)

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

Ημερολόγιο ονείρων, 28/06/15

Ήμουνα σε κάποιο στρατόπεδο κάποιων επαναστατών; Κάτι τέτοιο. Θυμάμαι να σκέφτομαι οτι θα γίνει σφαγή επειδή μας είχανε περικυκλώσει οι δυνάμεις του νόμου (στρατός; ΜΑΤ;). Θυμάμαι νομίζω να σκέφτομαι αν έχουμε αρκετά εφόδια για ν' αντέξουμε την πολιορκία κλπ.

Σε κάποια φάση είδα τον Τσίπρα στο δάσος λίγο πιο 'κει από το στρατόπεδο. Είχε ένα φουσκωτό φίδι λέει, που το κατεύθυνε με ένα τηλεκοντρόλ και θα το έστελνε να φωνάξει βοήθεια, δεν ήξερα από που. Το φίδι άρχισε να πετάει, τηλεκατευθυνόμενο από τον Τσίπρα κι όπως τον παρακολουθούσα αγχωνόμουνα πάρα πολύ γιατί τα δέντρα ήτανε πυκνά-πυκνά και το κατευθυνε πολύ άγαρμπα και φοβόμουνα οτι θα το χτυπήσει σε κάνα κλαδί και θα σκιστεί και θα σκάσει. Τα κατάφερε όμως να περάσει από το δάσος, να ανέβει πάνω από τα δέντρα όπου κινδύνευε και να πετάξει προς το φεγγάρι. Το είδα ν' ανεβαίνει στον  νυχτερινό ουρανό προς ένα ασημένιο φεγγάρι μισοκρυμμένο απ' τα σύννεεφα κι έμοιαζε λίγο με  ασπροκόκκινο δράκο με κρόσσια με πολύτιμες πέτρες να κρέμονται, κάπως σαν γιαπωνέζικος δράκος,  ή σαν σκουλήκι θαλάσσιο απ' αυτά με τα πολύχρωμα λοφία κλπ. Νομίζω θυμάμαι να σκέφτομαι  (ή άκουσα την φωνή του αφηγητή) να λέει οτι το έστελνε προς το φεγγάρι να ζητήσει βοήθεια από  τον βασιλιά του φεγγαριού.

Ερμηνεία: το μόνο που μας σώζει τώρα είναι η Λιλιπούπολη.

(A Suivre)

Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013

Διάνυζμα

Αγγλικά, Vektor.





Για τον Ηλία, μπας και τσεκάρει εδώ.

Ηλία, καλοί κι οι  βούβαλοι, καλά και τα γίδια.

(A Suivre)

Κυριακή, 7 Απριλίου 2013

Μάθε τέχνη κι άστηνε (κι έτσι και την ξαναπιάσεις ποτέ να με φτύσεις)


Φαντάσου τώρα λέει, να είσαι φοιτητής σε κάποια σχολή καλών τεχνών και να έχεις συμφοιτητή το Lynch. Ή τον Κουροσάβα. Ή τον Κέηβ.

Να την παλεύεις δηλαδή εκεί, κούτσα-κούτσα, τσούκου-τσούκου, να ψιλοβγάζεις κάτι, λίγο, όχι τίποτα τρελλά επαναστατικό, απλά έτσι, όχι τελείως μαλακίες. Και ξαφνικά να συνειδητοποιείς οτι στέκεσαι δίπλα σε μια μοναδική μεγαλοφυΐα της τέχνης που, αν συνεχίσει έτσι, πάει καρφί για διεθνή αναγνώριση.

Και να έχει και τρελλή πέραση στις γκόμενες (ο Κέηβ αυτό).

Πρέπει να είναι μεγάλη απογοήτευση η τέχνη.

(A Suivre)

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013

Ντιριντάχτα ντιριντάχτα ΑΑΑΑΑΑΑΑαΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΡΓΝΚΚΓΚΓΚΓΚ


Αυτή ήτανε φιλία, με τα όλα της. Μια φορά είμαστε στο Ρενεγκέιτ και έπαιζε σάμπαθ. Δεν θυμάμαι ποιό. Σηκώθηκα να χτυπηθώ... με το που πάει να τελειώσει το κομμάτι πάει ο Πιτσιρικάς και λέει του ντιντζέι (ήτανε εκείνος ο Μάκης απ' τους Beauty and the Beast) βάλε του κι άλλο. Βάζει δεύτερο Σάμπαθ, με το που πήγα να κατέβω. Ωωωω, πόρωση, ξανά πάνω. Τελειώνει, εκεί ο Πιτσιρικάς, βάλτου κι άλλο, μην τον αφήνεις να κατέβει. Τό 'πιασε κι ο ντιντζέι οτι έχει πέσει σε περίπτωση ανθρώπου που έχει ακούσει ακόμη και τις μαλακίες με τον Γκίλαν (το Ντιριντάχτα όμως είναι κομματάρα). Μού 'βαλε καμμιά δεκαριά σάμπαθ, το ένα μετά το άλλο. Πήγα να πέσω κάτω, ε;

Φιλία σημαίνει λέει, να σε ξέρει ο άλλος καλύτερα απ' ό,τι ξέρεις εσύ τον εαυτό σου. Και να μην σε τρομάζει αυτό. Δηλαδή κανονικά αν μπορούσε κανείς να μου κάνει έτσι, pulling your strings, θα έπρεπε να παρανοώ άσχημα, αλλά ο Πιτσιρικάς ήτανε φίλος μου.

Δεν έχω πολλούς φίλους πια. Αυτή είναι η μαλακία, όταν για μια φορά κάνεις έτσι φίλους. Μετά σου φαίνονται όλοι του κώλου...

Επίσης, τώρα είμαι γκομενα. Άσχετο.



Α ναι, το Ντιριντάχτα. Έτσι το έλεγε ο Τσέχος, τότε που ήμασταν στη Λευκάδα με τον μαλάκα τον Άνεμο και τον καϋμένο τον Πετράν.



(A Suivre)

Κυριακή, 17 Μαρτίου 2013

Warrior queen



Κάτι προσπαθώ να πώ αλλά δεν μου βγαίνει.

Η Ζήνα φταίει, τά 'χει πεί όλα πρώτη η πουτάνα. 

(A Suivre)

Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

Τί σημαίνει "queer"

Σημαίνει, τον πήρε η μύγα απ' τον κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο.

Περάστε τώρα να σας κάνει μάθημα ο κύριος καθηγητής:

Η χρήση της λέξης κουήαρ από το ελληνικό κίνημα φοβάμαι πως είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς η αυτοαναφορικότητα και τα δυσνόητα, ερμητικά κείμενα, μπορούν να περιορίσουν πάρα πολύ το ακροατήριο που μας καταλαβαίνει και τελικά να καταφέρνουν ελάχιστη πολιτική και κοινωνική αλλαγή. Πριν μπούμε στο πανεπιστήμιο της κουήαρ πολιτικής στην Ελλάδα, μήπως θα ήταν καλύτερο να βγάλουμε το δημοτικό του γκέι και λεσβιακού ακτιβισμού;



(A Suivre)

Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2013

Born again hyperzephyrian



Ναι, έκανα ποστ μετά από δέκα μήνες μόνο και μόνο για να βάλω αυτό το βίντεο.

(A Suivre)

Κυριακή, 10 Ιουνίου 2012

Πούστης ή φασίστας

Φασίστας δεν γεννιέσαι, γίνεσαι.

Άμα σου γαμήσω την Παναγία, ξεγίνεσαι;

(A Suivre)

Δευτέρα, 7 Μαΐου 2012

Πέντε λεπτά μετά το προηγούμενο ποστ

Εντάξει, μου πέρασε. Δε γαμιέται, κούκου κλπ.

Έχει κι ένα καλό το ADHD.

(A Suivre)