Τρίτη, 9 Ιουνίου 2009

Ποιός τραμπούκος θα σε τρομοκρατήσει φέτος;

Ήτανε τότε που άλλαξε η κυβέρνηση, έφυγε το ΠΑΣΟΚ και βγήκε ο Καραμανλής ο Β'. Δε θυμάμαι τί χρονιά ήτανε. Έτρωγα τότε κάτι σπίντες και γύρναγα όλο το βράδυ με τα πόδια, μέχρι το πρωί. Τη νύχτα των εκλογών ήμουνα στην Πλάκα, εκεί που έχει κάτι αρχαία περιφραγμένα, κάτω απ' τους Αέρηδες. Άκουγα νά 'ρχεται το νταβαντούρι του πανηγυριού από το Σύνταγμα και τ' αυτοκίνητα που περνούσανε και κορνάρανε. Κι όπως πανηγύριζε ο λαός, ζωή σε λόγου του, εγώ κοιτούσα έναν γέρο άστεγο, με μούσια, ντυμένο με κάτι σακκιά από χοντρή τσόχα ριγμένα πάνω του όπως όπως, και ξυπόλητο, να τριγυρνάει νευρικά απ' τη μια μεριά στην άλλη, ούτε ξέρω γιατί.

Μετά από λίγο βρέθηκα στο Σύνταγμα όπου γινότανε η μεγάλη γιορτή. Μπήκα στα Έβερεστ να φάω κάτι, γιατί είχα ρέψει, κι είχε μια ουρά σαν του γαϊδάρου. Σε κάποια φάση, εκεί που είχε φτάσει η σειρά μου και περίμενα να μου δώσουνε το σάντουϊτς, τί είχα πάρει, άρχισε ένα μαλακισμένο να βρίζει την μια από τις γυναίκες που δουλεύανε στο μαγαζί, κι ήτανε ξενη. Το μαλακισμένο, ήτανε σαν το σκατό της γίδας κι είχε παρέα δυο-τρεις γκόμενες σαν ξεπεσμένες μπουζουξούδες από μαγαζί στην Εθνική πριν την Άρτα. Κι άρχισε να γκαρίζει και να λέει "άντε και που έρχεστε εδώ" και "να πάτε σπίτια σας" και "θα σου πώ εγώ μωρή" και βρισιές άλλες, δε θυμάμαι. Στην γυναίκα πίσω από τον πάγκο όλα αυτά. Γύρισα και την κοίταξα, και προσπαθούσε να χαμογελάσει, με τα χίλια ζόρια, δεν έλεγε τίποτα, έκανε τη δουλειά της με κινήσεις νευρικές κοιτώντας κάτω κι οι συνάδελφοί της είχανε λουφάξει στο βάθος μακρυά από τον κοντό. Γύρισα και πίσω μου και κοίταξα τον σεκιουριτά του μαγαζιού, που μου ανταπέδωσε το βλέμμα ανέκφραστος. Κοίταξα και τους πελάτες στην ουρά, που είχε σαφώς γαϊδάρους και κοιτούσανε κι αυτοί χωρίς να εκφράζονται.

Γύρισα και κοίταξα και τον εαυτό μου στον καθρέφτη πίσω απ' τον πάγκο με τα φαγιά. Άσε τώρα πώς ήμουνα και τί πέρασε απ' το μυαλό μου εκείνη τη στιγμή. Άσε και τί σκεφτόμουνα μετά για καμμιά βδομάδα, τί δεν είπα και τί δεν έκανα και γιατί- κι αν θά 'χε περισσότερες πιθανότητες να την απολύσουνε, η γυναίκα, αν είχε πει κανείς και είχε κάνει κάτι, ή όχι. Αν την απολύσανε έτσι κι αλλοιώς, κι αν θά 'χε νοιώσει καλύτερα τουλάχιστον να ξέρει οτι δεν είναι όλοι εναντίον της σ' αυτήν την πόλη, κι οτι δεν θα κάτσουνε όλοι με σταυρωμένα χέρια, έστω κι αν δε βγαίνει τίποτα έτσι. Ούτε ξέρω τί θα γινότανε μετά, ήτανε γεμάτο το Σύνταγμα μαλάκες, κι αυτό το σκουλήκι για να κάνει έτσι δε θά 'τανε εκεί πέρα μόνο του, θά 'χε το κοπάδι του, που δε θά 'τανε όλοι μισεροί σαν το σκατό της μισορριξιάς. Και πώς την είδα, στην τελική, τί είμαι, η She-male Hulk? Κι είμαι και κατά της βίας...

Τέλος πάντων, τά 'πα πολλά μαζεμένα τώρα και μπλέχτηκε το θέμα, τί ήθελα να πώ. Εμένα πάντως, αυτό μού 'μεινε από τις τελευταίες εκλογές που έζησα στην πόλη μου, ένα πλήθος από κομπλεξικούς μπουνταλάδες που περιμένανε να βγάλουνε πρωθυπουργό δικό τους για να βρίσουνε μια ξένη γυναίκα που τους έφτιαχνε να φάνε.

Θυμίστε μου λοιπόν του χρόνου, πάλι, όταν βγάλει ο λαός ο περήφανος τον Παπανδρέου το Γ', γιατί πρέπει να ψηφίζουμε στις εκλογές. Γιατί πρέπει να πάω κι εγώ να δηλώσω συμμετοχή στη φάρσα, παρέα με μερικά εκατομύρια γελοίους γλείφτες.

8 σχόλια:

Ο χρήστης Blogger Elias είπε...

Η πραγματική σου ερώτηση νομίζω είναι: "Θυμίστε μου γιατί πρέπει να ζούμε στην Ελλάδα (ειδικά αν μπορούμε να το αποφύγουμε)".

Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2009 - 3:35:00 π.μ. EEST  
Ο χρήστης Blogger Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Τους θρασύδειλους μπουνταλάδες, Στάσα, τους είδα και εγώ το βράδυ που μίλαγε ο αρχιμπουνταλάς τους στο Πεδίο του Άρεως. Είχανε ξεσαλώσει, μάλλον τους είχε κάνει και κούκου, και γυρνούσαν με το μάτι θολό και το ζωνάρι λυμμένο για τσαμπουκά.
Είσαι, όμως, σίγουρη ότι για να φύγουν οι θρασύδειλοι μπουνταλάδες αρκεί να ψηφίσεις τους άλλους θρασύδειλους μπουνταλάδες;

Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2009 - 2:02:00 μ.μ. EEST  
Ο χρήστης Blogger stassa είπε...

Elias:
(Είπα ευχαριστώ για το widgetaκι έτσι; :)

Φοβάμαι πως το πρόβλημα είναι πλανητικό...

Σκύλε:
Α, παρεξηγήθηκα ε; :) Σίγουρα είμαι σίγουρη οτι δεν θα μας σώσει κανένας μπουνταλάς. Γι' αυτό και δεν ψηφίζω. Αφού είπα στο προηγούμενο ποστ οτι απέχω σταθερά από το Λύκειο (επειδή δεν ψήφιζα ούτε για δεκαπενταμελές, όχι γιατί είχα μείνει τόσα χρόνια!).

Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2009 - 2:39:00 μ.μ. EEST  
Ο χρήστης Blogger κόκκινο μπαλόνι είπε...

Βρε Στάσσα, αν δεν ψηφίζουμε κι εμείς, θα ψηφίζουν μόνο αυτοί οι μπουνταλάδες.
Και τότε είναι που σίγουρα, ποτέ και τίποτα δεν θα αλλάξει. Οι εκλογές δεν αλλάζουν ραγδαία τα πράγματα αλλά σίγουρα τους φοβίζουν λίγο αυτούς τους μπουνταλάδες!
Και ο Μπουμπούκος ξεφαντώνει!
Το ξέρω πως διαφωνούμε, αλλά δεν τους το χαρίζω ρε γαμώτο!!!!

Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2009 - 3:31:00 μ.μ. EEST  
Ο χρήστης Blogger stassa είπε...

Κι εγώ δε χαρίζω τίποτα σε κανέναν- ιδίως την ψήφο μου.

Ξέρω οτι διαφωνούμε, εσύ πιστεύεις στις παρούσες δημοκρατικές διαδικασίες. Όταν όμως αυτές δίνουν την εξουσία σ' εκείνους που αποδεδειγμένα δεν θέλει η πλειοψηφία να την κυβερνήσουν, εγώ δεν καταφέρνω να δω ένα σύστημα που λειτουργεί όπως λέει οτι λειτουργεί.

Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2009 - 3:55:00 μ.μ. EEST  
Ο χρήστης Blogger stassa είπε...

Οι εκλογές ...σίγουρα τους φοβίζουν λίγο αυτούς τους μπουνταλάδες!



Ποιούς καλέ; Εδώ τους έφτυσε η μισή Ελλάδα και δεν ιδρώνει τ' αυτί τους, θα ιδρώσει επειδή θα πάρει ένα 3% παραπάνω ο ΣΥΡΙΖΑ;

Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2009 - 9:21:00 μ.μ. EEST  
Ο χρήστης Blogger Tales from the other side of town είπε...

Στάσσα, εγώ θα έλεγα πως είτε ψηφίσεις είτε δεν ψηφίσεις, είτε την χαρίσεις την ψήφο σου, είτε όχι, μάλλον δεν θ' αλλάξει κάτι, τουλάχιστον όχι δραματικά. Και οι δύο στάσεις συμμετοχή ή αποχή, έχουν υπέρ και κατά, είναι σαν ένα νόμισμα που έχει δύο όψεις, παραμένει όμως το ίδιο. Εξαρτάται πώς νοιώθει κανείς πιο άνετα απέναντι σ' αυτά που συμβαίνουν. Και έχεις δίκιο, είναι πλανητικό το πρόβλημα. Μάλλον να πετάξουμε το νόμισμα στον φωταγωγό.

Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2009 - 11:29:00 μ.μ. EEST  
Ο χρήστης Blogger Thomas Xomeritis είπε...

Δυναστείες και δυνάστες.

She male Hulk? Καιρός για εισαγωγή ενός νεόυ χαρακτήρα (έχασε την ευκαιρία που είχε να φάει radiation η κόρη του Στρατηγού Ross)

Σάββατο, 13 Ιουνίου 2009 - 11:24:00 π.μ. EEST  

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Αρχική σελίδα