Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009

Χολοκυστολιθίασις.


Αυτό που βλέπεις στη φωτογραφία είναι ανθρώπινο όργανο, απ' αυτά που έχει μέσα το σώμα σου, χοληδόχος κύστη. Μπλιαχ, αηδία είμαστε από μέσα ρε πούστη μου, σκατά και μίξες κι άντερα. Μπλιεεε. Αυτά τα κομματάκια (τί κομματάκια...! Γομάρια ολόκληρα, μπρρρρ) είναι πέτρες, χολόλιθοι, σαν τους δικούς μου (με τη διαφορά, ελπίζω, να είναι λίιιιγο μεγαλύτεροι από τους δικούς μου).

Ξαφνικά πρόπερσι το καλοκαίρι, άρχισα να πονάω, τα βράδυα, μέχρι που μια νύχτα δεν άντεξα και ξύπνησα την καλή μου να πάρει το 999 γιατί φοβόμουνα μήπως είχα πάθει τίποτα. Με πήγανε στο νοσοκομείο, στην αρχή νομίζανε οτι είναι από τα ξύδια (γιατί είμαι πολύ μικρή για χολή ακόμη, τ' ακούς; Άντε!), με αφήσανε όλο το βράδυ με κάτι ταμπλέτες και σιρόπια για τα οξέα του στομάχου. Μου βγάλανε μια ακτινογραφία, με ψαύσανε, με ρωτήσανε κάθε πότε έχω περίοδο (νά χαρώ γιατρούς) τελικά μου είπανε οτι είναι μάλλον πέτρες στη χολή και θα μου κλείσουνε ημερομηνία για υπερηχογράφημα.

Με ξεχάσανε για κάνα χρόνο, δεν ασχολήθηκα κι εγώ, τελικά με ξανάπιασε πέρσι, δυο μήνες πριν τελειώσει η χρονιά, είχα και τρεις εργασίες απανωτές, δεν πειράζει το φχαριστήθηκα μαζοχιστικά να κάθομαι ξάπλα στο κρεβάτι με την οθόνη δίπλα μου (κακό για τα μάτια) και τίγκα στα χάπια, να γράφω κώδικα, έτσι, στην πίεση ρε, τσίμπησα κι ένα "Α" καλό (λέω να ασχοληθώ με το ΑΙ αργότερα, έχει φάση), έχασα και δυο κιλά, αλλά ένα βράδυ άρχισα να ξερνάω σκούρα πράσινη χολή, σα βιοχλαπάτσα, πίκρα απίστευτη στο στόμα μου, δεν έσωνε άλλο και ξανά μανά το 999 και τα νοσοκομεία.

Αυτή τη φορά, αφού τους είπα οτι είναι μάλλον πέτρες στη χολή, μου χτυπήσανε μια μορφίνη για να ησυχάσω, δεν μ' έπιασε, μου κάνανε και τα χέρια σουρωτήρι μέχρι να βρούνε φλέβα, τί σκατά, πρεζάκι είμαι; Την άκουσα όμως με το αντιεμετικό που μου δώσανε για να σταματήσω να τα βγάζω και να μου πάρουνε ιστορικό. Δεν ξέρω τί ήτανε, αλλά και τώρα που σκέφτομαι τον ήχο της τρόμπας που το έστελνε στο ενδοφλέβιο, σαν να μού 'ρχεται πάλι- μια αίσθηση ανύψωσης σαν να έχει φύγει το καπάκι απ' το κεφάλι μου, σαν υπεροξυγόνωση. Όταν με ρώτησε η γιατρός για το αντιφλεγμονώδες που έπαιρνα, άρχισα να της λέω για τα νεκροφάγα στην Ινδία, που έχουνε πεθάνει τα 90%, γιατί τρώνε τα κουφάρια των βοδιών που τους έχουνε δώσει αυτό το φάρμακο, το ίδιο που παίρνω, και είναι δηλητηριώδες για τα πουλιά. Την έστειλα, πήγε, έφερε έναν άλλο γιατρό. Αυτός μου θύμισε λίγο Έλληνα, είχε αυτό το στυλάκι "τί μαλακίες λες, σιγά μην έχεις χολή", χαμογελούσε σαρκαστικά και απαξίωνε με το χέρι, μου είπε οτι έχω γαστρίτιδα επειδή βρήκαν στο αίμα μου το ελικοβακτήριο του πυλωρού. Εγώ τί να πώ, οι ίδιοι πάλι (οι συνάδελφοί τους) μου είχανε πει οτι έχω πέτρες, εγώ προτιμούσα να έχω γαστρίτιδα. Κι έτσι μ' αφήσανε ξανά όλο το βράδυ να γαμιέμαι στον πόνο, και ντρεπόμουνα να ζητήσω κι άλλη μορφίνη, ή να τους πω οτι δεν μ' έπιασε, μη με περάσουνε όντως για κάνα πρεζάκι των νοσοκομείων.

Τελικά έκανα εκείνους τους υπέρηχους, τις είδανε τις πέτρες, είναι και μεγάλες λέει, δεν πάνε πουθενά μόνες τους. Είδα κι έναν γιατρό, χειρούργο (-ούργος, -ούργος, ξέρω τί γράφω, έννοια σου), φαγώθηκε να μου βγάλει τη χολή, για λιθοτριψία και κάτι φάρμακα που παίζουνε δεν ήθελε ν' ακούσει. Τί διάλο, συλλογή τα κάνουνε, τα βγαλμένα όργανα, οι χασάπηδες; Μπας και θέλει να την φάει με κουκιά και κιάντι (ωπ, φιλμική αναφορά- βρες και πες); Αν ήταν η δικιά του η χολή θέλω να ξέρω, θα την θεωρούσε τόσο άχρηστη; Εμ, αυτές τις γαϊδουριές κάνουνε και στέλνουνε τον κόσμο στους κομπογιαννίτες που τους υπόσχονται... "ολιστική" θεραπεία.

Τί ψυχή έχει μια χοληδόχος κύστη; Για μένα πάντως είναι το πιο σημαντικό όργανο. Αμέ. Μετά πώς θα σχολιάζω στα μπλογκς;



14 σχόλια:

Ο χρήστης Blogger tsok είπε...

και μετά και μετά;
μέσα ή έξω η χολή, οι πέτρες και τα υπόλοιπα;

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009 - 11:20:00 μ.μ. EEST  
Ο χρήστης Blogger Elias είπε...

Δηλαδή, άμα σου βγάλουν τη χολή, μετά θα γίνεις γλυκιά και συναισθηματική και ψυχοπονιάρα; Με θετική σκέψη, all you need is love και don't worry, be happy;
Καλύτερα μιας ώρας φαρμάκι και χολή, παρά σαράντα χρόνια ευαίσθητη ψυχή.

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009 - 2:33:00 π.μ. EEST  
Ο χρήστης Blogger stassa είπε...

Tsok:
Εγώ με χολή γεννήθηκα, με χολή θα πεθάνω! (για άλλα όργανα δεν έχουμε τέτοιες ευαισθησίες, καταλαβαίνεις).

Ελιάς :p
Η χοληδόχος κύστη λέει, δεν παράγει η ίδια χολή (όπως η σκωληκοειδής δεν παράγει η ίδια σκουλήκια, φαντάζομαι), αποταμιεύει την παραγωγή του συκωτιού. Δεν είμαι σίγουρη για το χρονοδιάγραμμα της απολίθωσης, αλλά με λίγη σκέψη συμπεραίνω οτι το παρόν λιθικό φορτίο είναι εσοδείας 1980-81, κάπου εκεί. Σημαδιακή χρονιά, που άρχισε με τον μικρό Γιωργάκη να μου λέει οτι είμαι σπαστικό κι εμένα να του μπήγω ένα μολύβι στο ματάκι του. Αυτός θα το θυμάται καλύτερα από μένα μάλλον. Κι εγώ όμως, δεν ξεχνάω.

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009 - 6:54:00 π.μ. EEST  
Ο χρήστης Blogger Christophorus είπε...

Χο, χουμ!

Περαστικά, φιλενάς!

Μπουράααρουμ...

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009 - 10:00:00 π.μ. EEST  
Ο χρήστης Blogger stassa είπε...

Νά 'σαι καλά. Και γενέθλια έχουμε :)

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009 - 10:55:00 π.μ. EEST  
Ο χρήστης Blogger Tic Tac είπε...

Ωραιο αναγλυφο ποστ, γιοματο μυρωδιες.

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009 - 12:06:00 μ.μ. EEST  
Ο χρήστης Blogger stassa είπε...

Αν μου βγάλουν αρκετά όργανα λέω να κάνω μαγειρίτσα!

Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2009 - 5:08:00 π.μ. EET  
Ο χρήστης Blogger Thomas Xomeritis είπε...

Καλά έχω να σου κάνω επίσκεψη 6 μέρες και ο κόσμος έρχεται ανάποδα.

Πάρε και δεύτερη γνώμη, με κάθε τρόπο. Αλλά, νομίζω ότι θέλουνε ν' αποφύγουν τη λιθοτριψία για να μην επανέλθει το πρόβλημα. Το θυμάμαι από την επέμβαση της μητέρας μου, που ήταν γρήγορη και ρουτίνας.

Μόλις γκούγλκαρα το "λαπαροσκοπική" και σου αντιγράφω:

"Οι χολόλιθοι δεν αποβάλλονται από μόνοι τους. Κάποιες περιπτώσεις μπορούν να αντιμετωπισθούν προσωρινά με φαρμακευτική ή διαιτητική αγωγή, όπως μείωση λήψης λιπαρών ουσιών. Αυτή η αγωγή έχει περιορισμένα και προσωρινά ποσοστά επιτυχίας. Τα συμπτώματα θα συνεχισθούν μέχρι να αφαιρεθεί η χοληδόχος κύστις."

Κάνε απαραιτήτως ότι είναι αναγκαίο.

Πονάς ακόμα κοπέλα μου;

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009 - 2:13:00 μ.μ. EET  
Ο χρήστης Blogger stassa είπε...

Είδες για να με ξεχνάς; :P

Όχι, δεν πονάω τώρα- με πιάνει μια-δυο φορές το χρόνο, συνήθως προς το τέλος της χρονιάς που πρέπει να δώσω κι εργασίες, έτσι για να μου τη σπάσει χειρότερα.

Το ξέρω οτι αν παραμείνει η κύστη, είναι πιο πιθανό να ξαναπιάσει πέτρες, αλλά οι επεμβάσεις που δεν αφαιρούν την κύστη, συνοδεύονται από φαρμακευτική αγωγή που μπορεί να τις εμποδίσει. Προτιμάω να δοκιμάσω αυτό πρώτα και βλέπουμε μετά για την αφαίρεση. Κάποια στιγμή προφανώς θα χρειαστεί να μου την αφαιρέσουνε.

Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009 - 10:59:00 π.μ. EET  
Ο χρήστης Blogger Thomas Xomeritis είπε...

H μητέρα μου έκατσε στο νοσοκομείο μόνο δύο μέρες και ήταν και 71 χρόνων όταν την έκανε. Αν θέλεις ψυχολογική ενίσχυση, σφύρα να πάρω το τραίνο.

Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009 - 3:45:00 μ.μ. EET  
Ο χρήστης Blogger stassa είπε...

Πρόσεξε τί προσφέρεις γιατί μπορεί να σου ζητηθεί... :)

Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2009 - 1:16:00 μ.μ. EET  
Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

[url=http://cialisnowdirect.com/#qtmfc]cheap generic cialis[/url] - buy cialis , http://cialisnowdirect.com/#zqjnb buy cialis

Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2013 - 6:57:00 μ.μ. EET  
Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

[url=http://levitranowdirect.com/#edlaz]levitra online[/url] - buy generic levitra , http://levitranowdirect.com/#bxysb buy cheap levitra

Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2013 - 9:07:00 μ.μ. EET  
Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

Your own аrtiсle provides verіfied necessаry to us.
It’s extremely еducational and уou
really arе cеrtainly extrеmely experiеnced
in thіs area. You havе оpenеd up my ρersonal
sight in ordеr to numerous thοughts about this ѕpecific
ѕubject together with іntriguing and гeliable
аrticles.

Αlѕo visit mу webpage ... buy ativan
Here is my web site :: buy ativan

Δευτέρα, 22 Απριλίου 2013 - 11:04:00 μ.μ. EEST  

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Αρχική σελίδα